90 jaar Willems | Deel 3 - Wederopbouw en nieuwe kansen (1945 -1960)
Direct na de oorlog stopte Edu sr. met beletteren en ging hij aan de slag als huisschilder. Op het erf van zijn vader, aan het toenmalige Konijnenveld (nu Schuttersveld in Schiedam), kreeg hij een klein schuurtje voor de opslag van zijn materialen. Zijn verf maakte hij zelf.
Heel Nederland lag in puin, dus werk was er volop. In deze periode groeide niet alleen het land maar ook het gezin. Tussen 1947 en 1954 groeide het gezin met drie zonen: Piet (1947), Joep (1950) en Edu jr. (1954).
Edu sr. werkte veel voor de gemeente Schiedam, want in de jaren vijftig werden hele wijken opnieuw opgebouwd en zo ontstond zijn specialisatie in onderhoud. De manier van werken was in die tijd nog sterk afhankelijk van voorschriften van verffabrikanten. Buiten schilderen kon alleen van april tot oktober, in de winter werd binnen gewerkt of deden ze voorbereidend werk.
1958 – Verhuisd naar de Dr. Kuyperlaan in Schiedam
Rond 1958 verhuisde het gezin naar de Dr. Kuyperlaan. De kelder stond vol met verf en de administratie werd door mevrouw Willems vanuit huis gedaan.
Na de geboorte van hun eerste zoon ging mevrouw Willems de administratie doen. De vakanties met het gezin waren avontuurlijk. Ze trokken met de auto naar Zuid-Frankrijk, parkeerden aan de boulevard en kampeerden in de vrije natuur, campings bestonden toen nog niet. De zee was hun toilet, en vrijheid was belangrijker dan luxe.
Edu sr. bleef altijd nieuwsgierig en leergierig: tijdens de reizen naar Frankrijk raakte hij gefascineerd door de grote hangbruggen die hij in Parijs gebruikt zag worden door schilders. Hij bedacht een eigen variant voor hangsteigers, met stalen beugels van MAK in Schiedam en lijnen waarmee hij de steigers kon ophijsen, een uitvinding die zijn werk veiliger en efficiënter maakte.